In vrede met de kou

Lieve mensen,

Drie sjaals rond mijn nek, een dikke gele muts, zachte roze wanten en een warme jas, zo vertrok ik deze avond naar buiten voor een avondwandeling. ‘Goed gewapend tegen de kou’ zou ik kunnen zeggen, maar ik hou er niet van om mij te wapenen tegen iets, dus dat woord laat ik liever zo. ‘Goed aangekleed voor de kou’ voelt fijner voor mij, in vrede met de kou. En zo wandel ik elke dag mee met de flow van het weer. De ene dag voel ik regendruppels en hevige wind op mijn gezicht, de andere dag ervaar ik een koude neus. Ik ben dankbaar dat ik dit allemaal mag beleven zonder zorgen over wateroverlast of het bevriezen van mijn wimpers. Ik voel me een geluksvogel.

Ik stap goed door. Gedachten verdwijnen. De natuur waarin ik wandel, lijkt gehuld in een stil geluid, diep vanbinnen vol leven. Ik wandel verder, de bewoonde en verlichte straten in. Hier en daar hangt er nog kerstversiering aan de ramen, een zeldzame wandelaar met zijn hond kruist mijn pad. Mensen zitten binnen, alleen of samen met anderen. Ik wandel en voel de koude grond onder mij. De plassen die hier gisteren nog waren, zijn verdwenen. De lampjes branden aan mijn voordeur, ik kom thuis en voel de warmte in mijn huis en de warmte in mijn hart.

Nog even gezellig in de zetel een boek lezen, en dan geef ik mij over aan dromenland in de donkerte van de nacht.

Ik wens je graag hartverwarmende warmte toe in de koude van de komende dagen. Als je het van binnen koud zou krijgen, kan je misschien even naar buiten gaan met de nodige sjaals, muts, wanten en een jas…je lijf kikkert er dadelijk van op!

Winterse groet,

Marijke

Even zet ik de tijd stil

Lieve mensen,

De laatste bodyworksessie van 2023 zit erop. Ik koester dankbaar de hartverwarmende momenten met unieke mensen die ik het hele jaar door mocht ontmoeten. Het was een intens en kleurrijk jaar. Als deze nacht valt en de dag weer aanbreekt, wordt één van mijn zonen 23 jaar en zetten we hem in de bloemetjes! En dan… zet ik de tijd voor even stil.

“Wat als tijd niet eens bestond?

Geen ochtend- en geen avondstond.
Een leven zonder paraplu,
altijd aanwezig in het nu.

Als haast en spoed er niet toe doet,
eb weer overgaat in vloed.
Wezenlijk contact primeert,
geen uurwerk nog de dag regeert.

Dan kun je met je haren los
een boom omhelzen in het bos.
Even maar of heel erg lang,
luisteren naar elfenzang.
En buiten slapen in een tent.

Wat een leuk experiment!”

Deze tekst schreef mijn man op een avond in december. Ik hou ervan.
Ik wens je een jaar waarin je met je haren los een boom mag omhelzen in het bos en als je met je hele wezen ontspannen luistert, hoor je de elfjes wellicht zingen.

Tot volgend jaar!

Hartegroet,

Marijke

Don’t worry, be happy

Lieve mensen,

Zondagochtend rijden mijn man en ik graag naar het dorpsplein in het Waalse Saintes, net over de taalgrens. Midden op het plein staat een oude boom met een bankje eronder. De boom heeft een dikke knobbelige stam met dikke wortels en takken. Hij ademt vertrouwen en kracht. Ik koop een brood bij de lokale bakker en ga op het bankje bij mijn man zitten. Een plein op zondagochtend, stil en vredig, een enkele voorbijganger met een broodzak en koptelefoon. Een oude boom met een bankje. Een tafereel van schoonheid en eenvoud.

We rijden huiswaarts en komen terecht achter een oldtimerbusje. Eén zoals deze in de reeks van Mega Mindy van Studio 100, je weet wel. Op dit busje stond geschreven ‘Don’t worry, be happy’. Deze tekst paste wel bij het oude busje met piepende remmen. En wellicht past deze tekst ook bij velen van ons wanneer zorgen en bezorgdheden de kop opsteken.

Als we iedere ochtend de tijd zouden nemen om te gronden in ons lichaam, zoals de oude boom gegrond is in de aarde, en woorden uitspreken zoals ‘Don’t worry, be happy’, zou onze dag dan anders verlopen? Ik denk van wel.

Tedere groet,

Marijke