Bloemengroet

Een weelderige bos bloemen. Overvloedig groeien en bloeien ze in onze tuin. Ze laten me genieten van hun pracht en kracht. Elke bloem is uniek, groeit ietwat anders, kleurt wat meer geel of net dat tikkeltje meer oranje. Ik hou van deze oranje-gele bloemen. Ooit pasten de zaadjes in een zakje voor een bloemenweide. Ik zaaide ze in de aarde met liefde en zorg. Nu bloeien ze elk jaar glorieus en schitteren ze in de zon terwijl ze gestreeld worden door de wind. Mijn hart voelt zich zo blij bij het zien van de schoonheid en de eenvoud van al deze Slaapmutsjes. Ik voel me nederig en dankbaar voor zoveel eenvoudige overvloed.

Maken we het leven vaak niet heel ingewikkeld? Euhm… ik heb het gevoel van wel.
Draaien we niet al te vaak rond de pot met verhalen, excuses en blablabla? Euhm… ook hier heb ik het gevoel van wel.
Laten we onze natuurlijke schoonheid en levenskracht stromen dat het een lieve lust is? Euhm…

Dan stel ik voor om plaats te nemen bij een bloemenveld. Sluit zacht je ogen en laat je stilletjes onderdompelen in het pure bloemenparfum.

Ruik je de bijzondere bloemengeur?
Proef je de krachtige bloemensmaak?
Zie je de kleurenpracht?
Hoor je het bloemengeritsel?
Voel je de speelsheid van de bloemen om je heen?

Laat je onderdompelen en geniet. Diep in jou wacht geduldig een prachtige bloem die verlangt om te mogen ontluiken en stralen wanneer je ze laat ontkiemen. Niet ingewikkeld, zonder verhaal of excuus, in haar natuurlijke zijn zoals het in oorsprong bedoeld is. Ik wens het je van harte.

Bloemengroet,

Marijke

In eenheid, helderheid en openheid

Lieve mensen,

Het is zondagnamiddag. Ik ben thuis en drink een kopje kleefkruidthee, de krachtige geheimen van de natuur in een kop tussen mijn handen. Ik drink de warme thee met nipjes en geniet. Buiten miezelt het. De bomen zijn kaal. De aarde is nat. In huis voelt het vredig stil. Ik word uitgenodigd om helemaal aanwezig te zijn in deze stilte. Ik zet me neer op een bordeauxrood, rond kussentje dat op de grond ligt in het midden van de woonkamer. Voor mij ontmoet mijn blik een grote lepelplant met een ontluikende witte bloem, mijn Keltische harp bevindt zich aan mijn linkerzijde, de houten livingtafel staat achter mij met een vaasje met tulpen, een goudkleurige trompet en het lege kopje thee; een ronde houten bol met gaten, groeven, barsten en een kaars staat rechts van mij. Ik voel me even wiegen op het kussentje, waarop mijn ogen zich zachtjes sluiten. Ik glimlach. Mijn handen voelen zalig warm. Nog aanwezige gedachten ebben weg in de stilte. Tijd en ruimte verdwijnen. Ik laat ontstaan wat wil ontstaan en beleef wat zich voltrekt. In eenvoud. In helderheid. In openheid.

Ik wens je een leven waarin je mag laten ontstaan wat in jou verlangt om te ontstaan.
Ik wens je een leven waarin je lichaam mag weten en je hoofd mag voelen.
Ik wens je een thuis in je lichaam.

Krachtige zachte groet,

Marijke

Een douche van zonnestralen

Lieve mensen,

Een sneeuwwit konijntje… net zoals het witte konijn dat een tovenaar uit zijn hoed tovert tijdens een goochelshow. Hij huppelt rond en komt wat snuffelen en flossen tegen mijn hand. Hij heeft een diep hol gegraven in de aarde. Hierin vindt hij bescherming en beschutting. Drie jaar geleden is hij bij ons geboren tijdens één van de laatste koude lentenachten. Een konijnennest was niet ons plan, maar soms gebeuren er nu eenmaal onverwachte dingen, zoals ’s ochtends vroeg in je konijnenhok een nestje ontdekken met zeven pasgeboren konijntjes, waaronder dit sneeuwwitte konijntje. Toen ik hem deze namiddag opzocht, lag hij zalig te genieten in het winterzonnetje. Zijn ogen in spleetjes, snuitje helemaal ontspannen en zonnestralen op zijn lijfje. Ik voelde bewondering voor het helemaal in het zonnemoment zijn van mijn konijntje en wou, bij het ervaren van dit tafereeltje, heel even dat ik ook een konijntje was. ‘Maar je hoeft geen konijn te zijn om te genieten van het winterzonnetje’, fluisterde een stem mij in, ‘je kan jezelf dit evengoed gunnen’. Door deze plotse influistering trok ik mijn jas aan en zette ik mij op een plek in de tuin onder een douche van zonnestralen.

Een zucht en een geeuw. Een douche van zonnestralen. Loslaten en toelaten. Kracht en vitaliteit.

Hier nodigde mijn sneeuwkonijntje mij subtiel duidelijk toe uit. Dank je wel konijntje.

Kan je de herbronning van dit moment ervaren in jezelf? Beleef het zomaar op jouw unieke manier met een zucht en een geeuw, een traan en een lach, overspoeld door een douche van zonnestralen. Loslaten en toelaten. Kracht en vitaliteit.

Winterse zonnegroet,

Marijke