Oefening baart kunst

Oefening baart kunst., een veelzeggende uitdrukking…

Ik oefen nu een tijdje het mooie 17e-eeuwse muziekstuk ‘Aria detto balletto’, gecomponeerd door Girolamo Frescobaldi, op klavecimbel. Het is een muziekstuk opgebouwd uit een thema met acht variaties. Een muziekstuk in de vingers krijgen, vraagt toewijding en soms ook wel doorzetting. Eerst de partituur ontcijferen, vingerzettingen uitpluizen, tempo op punt stellen en oefenen. Oefenen en ‘fouten’ spelen en leren uit de ‘fouten’.

Dinsdag was het toonmoment waarop ik deze compositie vertolkte voor de aanwezige luisteraars. Toevallig beluisterde ik enkele dagen voor het toonmoment een podcast waarin het thema ‘van oefening naar kunst’ ter sprake kwam. Op een bepaald moment kennen je vingers het geoefende muziekstuk en kan je loskomen van oefenen en overgaan naar kunst.

Kom ik dan ook niet bij het thema ‘loslaten’ terecht? En wat moet ik doen om los te laten?, een vraag die me vaak gesteld wordt in mijn bodyworkpraktijk. Mijn antwoord is: ‘vooral niets doén’. Loslaten gebeurt gewoon, als je aanwezig bent bij wat is, het omarmt en de tijd geeft om te verteren en op zijn plek te vallen.

Dus… Ik laat de oefenmodus los. Ik wil niets en ik doe niets. Ik ontspan vingers, polsen, armen, en hele lijf. Ik ben liefdevol aanwezig en vertrouw op de intelligentie van mijn vingers. Dezelfde noten, hetzelfde ritme, hemels gevoel. Energie stroomt vrij, muziek vult de ruimte.

Ik baar kunst.

Muzikale groet,

Marijke