Herfst in jezelf

Lieve mensen,

Herfst in jezelf.

Toen ik in Frankrijk woonde, kreeg ons gezin op een lentedag bezoek van een koppel slangen. Het waren ringslangen. Ik merkte ze op op het terras. Ze voelden zich blijkbaar goed in onze habitat en settelden zich in een klein grasachtig plekje langs het dak van het terras. We hadden er blijkbaar mee samen te leven.

Ook al waren ze ongevaarlijk, echt comfortabel vonden we hun nabije aanwezigheid niet.

Dus besloten we om ‘hun plekje’ eens van naderbij te bekijken. Misschien zouden we toch enige afscherming kunnen creëren tussen het terras en hun plek. Behoedzaam zette mijn man de ladder en klom omhoog. Ik hield de ladder vast en wachtte ‘rustig’ af. Ze waren op dat moment niet aanwezig in hun beschutting. Wat we wel aantroffen was een slangenvel, de oude huid van één van beide slangen. Bijzonder.

Ik moest aan dit oude vel (met gele motieven) denken wanneer ik deze namiddag tussen de herfstkleuren wandelde. Herst staat voor loslaten en naar binnen zinken. Voelen wat je niet meer dient en wat je kan laten gaan. Zoals slangen vervellen wanneer het daarvoor tijd is.

Laat jij los wat niet bij jou past? Of kan je loslaten wat je niet dient?

Ik nodig je graag uit om deze vraag te onderzoeken in jezelf. Zink in jezelf en ervaar je lijfelijke aanwezigheid. Adem en laat je dragen in de schoot van Moeder Aarde. Laat je leiden door je innerlijke stem. Neem de tijd die nodig is en geef je over aan loslaten nadat je hebt ‘vastgepakt’. Misschien kan de slang die zijn oude vel loslaat, je helpen. Fijne herstperiode!

Herfstgroet,

Marijke

Vergelijkbare berichten

  • Verbondenheid

    Lieve mensen, Ik was getuige van een hartverwarmend tafereel tijdens een avondje uit eten: een jonge dame komt hallo zeggen tegen een oudere dame die haar hand met moederliefde in de hare neemt. Zaterdag ontmoette ik onverwacht een vriendin. Ik begroette haar met een omhelzing. Ook zij nam mijn hand in de hare en lachte…

  • Liefde op het eerste gezicht

    Het was een tweetal jaar geleden… liefde op het eerste gezicht. Ik zag hem staan in de bloemenserre, maar hij was niet te koop, de witte houten stoel die mijn aandacht trok. Zijn doorleefde uitstraling, witte kleur en gegraveerde hart in de houten rugleuning deden mijn hart sneller slaan. Als hij ooit te koop kwam,…

  • Wandelstok

    Lieve mensen, De voorbije vakantie heb ik gestapt in de bergen, veel gestapt. Berg op, berg af, een verkeerd bergpad op, terugkeren naar het bedoelde bergpad. Op keien, aarde, gras, rotsen en modder. Een pad bezaaid met uitnodigingen en uitdagingen. Ik verlangde naar een derde been… en ineens ontmoette mijn blik de tak die perfect…

  • Verantwoordelijkheid nemen

    Lieve mensen, Mens en natuur laten samensmelten. Dan kom ik bij een menselijke natuur. Natuur en mens laten samensmelten. Een natuurlijke mens. Deze verbinding voelt eenvoudig rijk. Mens en natuur verbonden. Geen strijd, geen weerstand, gewoon natuurlijk zijn. Toch niet moeilijk!? Wandelingen, bewegingsvormen, alchemie van bodywork, de kat van mijn zoon… en muziek zijn voor…

  • Je best doen

    Lieve mensen, beste lezer, Het is vlug gezegd: ‘Goed je best doen hé!’. Ik hoor mezelf deze goedbedoelde woorden ook nog tegen mijn kinderen zeggen toen ik een jonge mama was. Nu huiver ik van deze woorden. De voorbije week vertelde een jongeman mij dat hij ‘méér dan zijn best’ moest doen van zijn ouders….

  • Kerstboom

    Donderdag, marktdag in Halle. Ik reed er met de fiets naartoe en zag plots de boom die dit jaar mijn kerstboom mocht zijn. Hij was voldoende groot en voldoende klein, met sterke naalden en diepgroene takken. Ik aarzelde niet, maar zou ik hem met mijn fiets kunnen vervoeren? Wat voor mij moeilijk leek, bleek voor…